Lotte Voets: ‘Eerst de mens, dan de zorg’

By 4 maart 2020april 28th, 2020Medewerkers

Ik ben SO in 2 verpleeghuizen en een zorginstelling voor kleinschalig wonen in Tilburg en Goirle. Zo behandel ik 120 mensen met dementie samen met 2 verpleegkundig specialisten.

Lange tijd wilde ik KNO-arts worden, maar in mijn studententijd hield ik me al veel bezig met palliatieve zorg. Dat viel een collega op en zij vroeg: ‘Is het verpleeghuis niets voor jou?’ Bij KNO had ik gemiddeld 4 minuten per patiënt en ik bedacht me, dat ik daar niet gelukkig van zou worden. Palliatieve zorg en de vraag van mijn collega dreven weer naar boven. Ik koos voor de ouderengeneeskunde en kwam uiteindelijk bij een zorginstelling in Eindhoven terecht. In een intervisiegroep aldaar, gegeven door een medewerker van ZBVO, kwam ik in aanraking met deze organisatie. Sinds juni dit jaar werk ik bij ZBVO. En wat ik hoopte en die collega me ooit had voorgespiegeld, klopte: de ouderenzorg past bij mij.

Verbreding in de zorg

Mijn verbreding en daarmee mijn toegevoegde waarde gaan echter verder dan de palliatieve zorg. Ik heb Zorgethiek en Religiewetenschappen gestudeerd en houd me in alles wat ik doe als arts bezig met de vraag: wat is belangrijk voor deze patiënt? En vandaaruit kijk ik als arts naar wat ik voor diegene kan betekenen. Ik vertrek dus meer vanuit de waarde van de zorg en wat diegene wil. Wat is goede zorg, hoe kunnen we dat realiseren en daarop reflecteren?

Vanuit het oogpunt van de medische ethiek denk je meer na over of euthanasie goed of slecht is en onder welke omstandigheden je sondevoeding wel of niet moet voortzetten. De zorgethiek kijkt meer naar de vraag: wat is goede zorg? Zorgethiek is zachter qua inhoud. Je kunt iemand grondig wassen of zorgen dat iemand zich weer helemaal mens voelt. Objectief gezien doe je het hetzelfde, maar door de aandacht voor en de verbinding met de patiënt is de beleving anders. Je bent meer bezig met het relationele van mens in plaats van met de handeling. Door die invalshoek wordt wassen een waardevolle handeling voor zowel de behandelaar als de patiënt.

En zo stel ik mijzelf steeds de vraag hoe we betekenisvolle momenten kunnen toevoegen, zoals muziektherapie, activiteiten, zingeving en natuur.

SO’s denken vaak breder dan het medische en kijken meer naar relaties onderling. Tijdens mijn coschappen deed ik dat al. Ik kon me toen al verwonderen over hoe dingen gingen en keek ik eerst naar de mens en dan pas naar wat ik medisch kon doen.

Mijn verbreding in palliatieve zorg, ethiek en religie maken mij een prettiger persoon en arts.

Een voorbeeld: stel, dat voor een patiënt moderne kunst belangrijk is in zijn leven. Of dieren. Dan kijk ik eerst of we daar iets mee kunnen en vervolgens bepaal ik of die bloeddrukverlager er nog bij moet. Natuurlijk doe ik dat altijd vanuit mijn rol als arts.

De ouderenzorg als bewuste keuze

De ouderengeneeskunde is zorg in de breedte. En gecombineerd met mijn zienswijze past dat bij mij.

Je hebt bovendien meer te maken met chronische zorg, meerdere ziektes en medicijnen, andere behoeften en meerdere domeinen, waarin ouderen kwetsbaar zijn. En met het feit dat zij hun eigen wil niet altijd meer kunnen uitdrukken. Je probeert te reconstrueren wat voor iemand belangrijk is of zou zijn geweest. Vaak hoor je dat via familie en de verzorgende en behandelende specialisten.

En omdat je wel richtlijnen hebt, maar deze zelden getest zijn op onze mensen, is het nog meer geneeskunst dan geneeskunde. Wat voor de meesten werkt, werkt voor deze mensen misschien ook, maar zij hebben er meer last van. Alles bij elkaar is het een uitdaging om de juiste keuzes te maken voor elke afzonderlijke patiënt.

Waarom ZBVO?

Toen ik bij ZBVO uitsprak, wat ik wilde doen en waar ik in de toekomst naartoe wilde groeien, kreeg ik veel ruimte en enthousiasme terug. ZBVO wilde mij ondersteunen om die ambities te realiseren. En ik kan mijn visie uitdragen bij de instellingen waar ik werk. Die vrijheid krijg je.

En die vrijheid gaat verder. Zo heb ik de ondersteuning van ZBVO om te studeren in London. Ik ben toegelaten tot de masteropleiding Palliative Care in King’s College. Zij bouwen hun onderwijs voort op de zienswijze van Cicely Saunders, de grondlegger van de huidige palliatieve zorg.

Deze masteropleiding is internationaal, dus palliatieve zorg wordt vanuit verschillende invalshoeken belicht. Nederland heeft een ethische kijk op het leven, die uniek is in de wereld. Ik doe er verschillende inzichten op over hoe ze het elders doen.

Ik start met de 2-jarige, parttime opleiding in februari 2020. En ik heb er zin in!

Wil je na het lezen van dit interview een keertje meelopen om te proeven aan ZBVO? Dat kan!

Neem contact met ons op